Welkom op mijn netvlies.

Translate

zondag 24 augustus 2014

Verhaaltje ♥

Een oud boeddhistisch verhaal....


De enige zoon van een moeder stierf.
In haar verdriet en wanhoop zocht ze de Boeddha op, om te vragen of hij misschien haar zoon weer tot leven kon brengen.
De Boeddha ging niet in op haar verzoek, maar zei: “Brengt u mij een mosterdzaadje uit een huis dat nooit verdriet heeft gekend.
Dat kunnen we gebruiken om het verdriet uit uw leven te verdrijven.”

De vrouw ging direct op pad om zo’n magisch zaadje te ontdekken.
Maar welk huis ze ook binnen ging om haar vraag te stellen, steeds opnieuw bleek dat ook ieder huis wel zijn eigen verdriet kende of had gekend.

De verhalen van de inwoners, of het nu vorsten waren of bedelaars, raakten de vrouw zodanig in haar hart dat ze een tijdje bleef om hen te troosten.
Ze dacht bij zichzelf: “Wie is beter in staat om deze arme, ongelukkige mensen te helpen dan ik, die zelf ongelukkig ben?”

Ongemerkt begon ze in de loop der tijd door deze betrokkenheid bij anderen haar eigen verdriet te vergeten.
Ze vergat het magische mosterdzaadje, zonder te beseffen dat dit inderdaad het verdriet uit haar leven verdreven had.

(Oud boeddhistisch verhaal)

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen