Gedicht van Marcel Messing.

Als lichten lijken te doven,
laat branden de lamp van je hart.
Als laatste winterbloemen lijken te bevriezen,
laat bloeien de innerlijke levensbloem.
Als duisterdraken van vernietiging, over gepijnigde aarde vliegen,
koester stil de duif van vrede. In handen reikend naar het licht.
Als vergetelheid op de troon van onwetendheid zetelt,
laat wijsheid gekleed gaan in wit gewaad van onschuld.
Als vergroving, hardheid, ruwheid en platheid
door straten van eenzaamheid marcheren,
strooi duizend bloemen van tederheid,
in de koude processie van de dood.
O nacht vol licht die stil vergaat,
dwars door duister straalt uw luisterrijk gelaat,
O jaarwisseling zonder geketende tijd,
schitterend uw schacht van eeuwigheid nu en altijd.

* Gedicht van Marcel Messing.*

De weg naar Geluk...

De weg naar het geluk is geen lange weg
geen weg die ergens begint of eindigt
geen afstand die belopen wordt
geen pad dat wordt gegaan
geen tocht naar vreemde landen
geen reis naar verre levenstranden.

De weg naar geluk
gaat direct naar binnen
overbrugt iedere afstand
brengt de horizon
vlak voor je ogen
is dichterbij dan je hartslag
dichterbij dan het licht in je ogen
dichterbij dan al je gedachten.
Neem op deze weg
de wandelstok van gelijkmoedigheid mee
een rugzak vol tevredenheid
wandelschoenen vol rust
een drinkbeker vol stilte.
Adem onder het lopen
bij iedere stap
licht en liefde
in en uit.
uit: De weg naar het geluk, een poëtische reisgids van een korte, directe weg naar het geluk.
Marcel Messing : Op weg naar het geluk..

 

 

Marcel Messing schrijft...

Op de markt van het leven wordt gehandeld,
worden winst en verlies gemaakt,
koper en verkoper zijn er verstrikt
in een net van resultaten.
Lopend langs stalletjes vol vruchten
ga ik stil mijn weg
die niets verborgen houdt
in de palm van een hand,
waarin levenslijnen
zich al lange tijd niet meer kruisen
in groeven van winst en verlies.
Terwijl kooplieden van het leven
met schorre stem schreeuwen
om hun vruchten te kopen,
wandel stil ik verder,
koop wat gekocht moet worden,
eet wat gegeten moet worden,
leef wat geleefd moet worden,
laat sporen na
die niet van mij meer zijn,
wandel tot het einde
van een beginloos leven,
hier en nu.

© Marcel Messing

♥

Als...

Als lichten lijken te doven,
laat branden de lamp van je hart.

Als laatste winterbloemen lijken te bevriezen,
laat bloeien de innerlijke levensbloem.

Als duisterdraken van vernietiging, over gepijnigde aarde vliegen,
koester stil de duif van vrede. In handen reikend naar het licht.
Als vergetelheid op de troon van onwetendheid zetelt,
laat wijsheid gekleed gaan in wit gewaad van onschuld.
Als vergroving, hardheid, ruwheid en platheid
door straten van eenzaamheid marcheren,
strooi duizend bloemen van tederheid,
in de koude processie van de dood.
O nacht vol licht die stil vergaat,
dwars door duister straalt uw luisterrijk gelaat,
O jaarwisseling zonder geketende tijd,
schitterend uw schacht van eeuwigheid nu en altijd.

* Gedicht van Marcel Messing.*

Marcel Messing.

De weg naar Geluk...

De weg naar het geluk is geen lange weg
geen weg die ergens begint of eindigt
geen afstand die belopen wordt
geen pad dat wordt gegaan
geen tocht naar vreemde landen
geen reis naar verre levenstranden.

De weg naar geluk
gaat direct naar binnen
overbrugt iedere afstand
brengt de horizon
vlak voor je ogen
is dichterbij dan je hartslag
dichterbij dan het licht in je ogen
dichterbij dan al je gedachten.

Neem op deze weg
de wandelstok van gelijkmoedigheid mee
een rugzak vol tevredenheid
wandelschoenen vol rust
een drinkbeker vol stilte.
Adem onder het lopen
bij iedere stap
licht en liefde
in en uit.

uit: De weg naar het geluk, een poëtische reisgids van een korte, directe weg naar het geluk. :)
Marcel Messing : Op weg naar het geluk...

Mystiek hart.

Het hart heeft redenendie het verstand nimmer begrijpen kan.Zonder na te denken is het wijszonder logica bevat het allesde stille woorden die het spreektkloppen altijddag en nacht. Het hart heeft een luisterorgaandat het menselijk oor overtreft.Het wikt en weegtzonder ooit te kiezen. Het hart heeft een stemdie zich nergens op beroemt.Stiller dan stilte tussen duizend woordenfluistert het sprakeloos alles in. Het hart heeft lippen van liefdedie alle zoete kussen doen verstillenomdat het steeds de Ene kustin omhelzing van het Zelf. In ons lichaam als burchtstaat de graalbeker in het hart.Van daaruit straalt alleen maar lichtals het licht der werelden. Het hart tast als eerste alle dingen afmet onzichtbare vingertoppen vol gevoel.Als de nacht zich spreidtstraalt nog steeds het hart.

 

Kom mensenkind,luister toch naar de taal van het hartde zoete fluisterwoorden van de stiltewaarin de volheid rust van gans het Al. Kom mensenkind,nu de wereld zo verduisterd isonwetendheid zetelt op de troon der blindenonbegrip, misverstand, wrok en ruwe woordenverdwaasde geesten voedenhet vuur van haatin velden van strijd wordt aangewakkerdvelen het pad van lichtzijn kwijtgeraaktde glans van liefde dreigt te dovenwolken van boosheid door een lege hemel drijven,laat juist nu je hart spreken. Niet met de stemvan kracht en machtniet met woorden van verledenniet met de taal van valse beloftesvoor een onvervulbare toekomst,maar met de edele stemvan stilte vóór het woordde stem van waarheiddie kaarsrecht door de straten looptvan hen die dronken zijn van de werelden kreupelen van geest opwekt uit een diepe slaap. Kom mensenkind,laat spreken nu het kosmisch hartdat door stiltekamer spreekt van eigen harten klopt in boezems van liefdetaal van licht en liefde spreektvan één en éénen nogmaals éénvan vrede en vrijheidvriendschap en vreugde. O mystiek hart,zo lang verzwegen en verguisdherleid tot mechanische spiergetransplanteerd door handendie kloppend leven niet meer voelenverdrongen door hoofden vol van zichzelfverwezen naar ruimtes kleiner dan het ik,open sta ik voor uw onmetelijke liefde. O mystiek hart,verhef in deze donkere dagen onze zieltot in de hoogste hemelen der wijsheiden ver daarboven,waar hoog en laag vervloeienin een zee van licht waar geboorte en doodniet meer bestaanwaar druppel en oceaan vervloeienen het geheim van het ‘Ik Ben’altijd aanwezig is. O mystiek hart,ik voel u, ik hoor u, ik smaak u als de hartenklop van het eeuwig.
 AUM!

Marcel Messing

Openingsgedicht themadagen 2, 3 en 9 april 2011

Marcel Messing : Op weg naar het geluk...

De weg naar het geluk is geen lange weg
geen weg die ergens begint of eindigt
geen afstand die belopen wordt
geen pad dat wordt gegaan
geen tocht naar vreemde landen
geen reis naar verre levenstranden.

De weg naar geluk
gaat direct naar binnen
overbrugt iedere afstand
brengt de horizon
vlak voor je ogen
is dichterbij dan je hartslag
dichterbij dan het licht in je ogen
dichterbij dan al je gedachten.

Neem op deze weg
de wandelstok van gelijkmoedigheid mee
een rugzak vol tevredenheid
wandelschoenen vol rust
een drinkbeker vol stilte.
Adem onder het lopen
bij iedere stap
licht en liefde
in en uit.

uit: De weg naar het geluk, een poëtische reisgids van een korte, directe weg naar het geluk.